چه انتظار می رود
زمانی که کمپانی Antiques Roadshow یک کمپین را در هوستون راه اندازی کرد، نمیتوانستم به رانندگی سه ساعته به شهر قدیمی ام برسم، تا ببینم آیا هنوز چیزی برای سر و صدا وجود دارد. سفر قطعا ارزش زمان و تلاش بود.
من نه تنها توانستم چند چیز را فراتر از تخصص های معمولی خود بشمارم که توسط بعضی از ارزیابان ارزیابی شده ارزیابی شود، در حالی که تمام اشیاء مردم در محل حضور داشتند و شور و شوق امید هنوز بخش مهمی از سرگرمی بود.
هیجان بر روی مجموعه
هنگامی که مشتاقان ارزیابی کننده ها در نهایت به منطقه تعیین شده رسیدند (که نسبتا کوچک است با توجه به تعداد افرادی که در هر روز شنبه جشن می گیرند) که در آن ارزیابی ها انجام می شود و چندین حامی خوش شانس در فیلم نمایش داده می شوند، وجود دارد بی نظمی buzz در هوا. این بخش از تجربه تغییر نکرده است، زیرا من از یکی از این مراسم ماموت نزدیک به خانه در آستین بسیاری از تابستان گذشته بازدید کردم.
چهره های آشنا مانند Leigh Keno و Leslie Keno به شدت در حال بررسی مبلمان در یک طرف مجموعه قرار دارند و تولید کننده ای که با Gary Sohmers موافقت می کند در مورد یک پوستر احتمالی "پیدا کردن" در سراسر طبقه، سخت بود که آن را متوقف نکنم و تمام آن را بردارم. اما ماشین آلات با عطر و طعم عتیقه جادویی به نمایش گذاشته شده است، در حالیکه متخصصان ارزیابی از طریق خطوط حرکت می کنند. در نهایت آنها در منطقه ای قرار می گیرند که در آنها نمایش داده می شود اگر آنها مایل به اشتراک گذاشتن چند کلمه با کلمات با دوربین باشند.
آخرین بخش از تجربه Roadshow یک عنصر سرگرم کننده را به پایان هر تصویر اضافه می کند.
توقف اول: هنرهای آسیایی
صادقانه بگویم، من همیشه سلسله های مختلف چینی، دوره های تولید و مناطق جغرافیایی مرتبط را گیج آورده ام. و این که مصنوعات آسیایی و اشیاء تزئینی چیزهایی نیست که من به طور گسترده مورد مطالعه قرار گرفتم، وقتی که به مجسمه کوچک مرد رسیدم خوشحال شدم، وقتی که مادر مرحومم از من خواست تا برای سوار شدن به آنجا بروم.
متخصص هنرهای آسیایی لارس میسون می دانست که آنچه را که او درست کرده بود و می گفت، "مرد گل چینی!"
میسون در تجارت هنرهای آسیایی توضیح داد که نوع خاصی از رس ساخته شده از یک خاک رس (به جای اینکه در واقع از گلدان ساخته شده است) و یک نوع بسیار قابل تشخیص از لعاب در حدود 1915-1925 در منطقه گوانگژو چین ساخته شده است. آنها برای صادرات تولید می شدند و ارزش آن زمان حدود 50 تا 75 دلار بود. با توجه به آن در جعبه چیزهای قدیمی داده شده به مادرم برای کمک به یک دوست خانوادگی تمیز کردن یک گاراژ خانم سالمندان، این معامله بد نیست.
توقف بعدی: جواهرات
این بار من یک پوسته خاموشی، که متعلق به مادر من بود، با ژانین بل ارزیابی کننده به اشتراک گذاشتم. دان بل بلد است با طلا و جواهر عکاسی آشنا شدم، خوشحال شدم که او ارزیابی خواهد کرد. این ظاهرا متعلق به Maude Adams، یک ستاره بسیار محبوب ستاره در اوایل دهه 1900 بود.
در دهه 1970، مادر من تعدادی از اقلام را از یک خانم که ادعا کرده بود که خواهر آدامز است که در خیابان از ما در محله قدیمی زندگی می کرد که شامل چندین جواهرات بود، خریداری کرد. در حالی که مادر من هیچ دلیلی برای سوء استفاده از کلمه زن نداشت، ما هیچ چیز برای اثبات پروانه مانند عکسی از آدامز پوشیدن سحر و جادو، و یا صورتحساب فروش از جواهری با نام او.
بدون آن، می توان آن را به عنوان یک عنصر باستانی عجیب و غریب به جای یک قطعه مرتبط با یک مشهور از روزهای گذشته ارزش گذاری کرد.
وقتی بل آن را برداشت و شروع به بررسی آن با حلقه او کرد، نخستین سخنش این بود: "شما می دانید که این طلا کارات است"، که من آن را ندیدم، زیرا هرگز آنرا از نزدیک بررسی نکردم. او همچنین در مورد کیفیت فیلیگلی که در اطراف حلقه پوشیده شده بود و همچنین وفاداری به سمت پایین، که بیشتر از آنچه که در اکثر اوقات می بیند، می بیند. پس از دادن بازرسی کامل، او گفت که از اوایل دهه 1900 بود و در آن زمان 550 دلار ارزش داشت.
نتیجه گیری Roadtrip
در کل، مادر من با اطلاعاتی درباره این موارد که او سالها از آن گذشت، لذت برده بود، و صبح دلپذیری داشتم که یک تور پشت صحنه از عملیات Roadshow عتیقه جات را برگزار کرد.